The Expendables 3
Idiote oneliners, bizarre acties en oude rotten, maar pretentieloos vermaak. Dat is wat we twee keer eerder hebben gezien in The Expendables-films. Sylvester Stallone verzamelt een aantal antieke actiehelden om de bioscoopzaal op zijn kop te zetten. Dit jaar gebeurt dit voor de derde keer, met de grootste cast ooit.
Even kort het verhaal: bij een routinemissie stuiten de Expendables op Stonebanks, gespeeld door Mel Gibson. Dit oud-lid van de groep werd al lang verondersteld dood te zijn, maar niets blijkt minder waar. Stallone vindt het echter te gevaarlijk worden en ontslaat de volledige groep. Vervolgens gaat hij zelf op jacht naar Stonebanks, maar dit keer met een nieuw, jong team. Hoewel de jongelingen veel trucjes hebben, schieten ze wel een en ander tekort op ervaring. Je kan vast al raden hoe dit afloopt ...
Inderdaad, een ingenieus verhaal hoef je niet te zoeken bij deze film. Maar niemand zit daarop te wachten. Het publiek wil dikke actie, scherpe oneliners, veel cameo's van oude helden en vooral genieten. Eerst de actie: spektakel, hoewel wat afgezwakt ten opzichte van de eerdere delen. In de VS moest deze film een PG-13 (vergelijkbaar met 12 jaar en ouder) krijgen in plaats van de gebruikelijke R-rating (Restricted, bij ons 16 jaar en ouder). Dit betekent dat er wat minder bloed in het rond vliegt. Maar een écht probleem is dat niet. Er gebeurt genoeg op het scherm. Voldoende dwaze stunts en ongeloofwaardige choreografie houden onze ogen wel bezig. Wat wel ontzettend jammer is, is dat veel explosies met goedkope, slechte VFX worden gemaakt, wat toch afleidt.
Over de scherpe oneliners: in het eerste kwartier hoor je er genoeg langskomen om krom te liggen van het lachen. Ik kon voornamelijk erg lachen om 'Let's mow this grass!', maar een bepaalde quote van Stallone tegen het eind van de film zal voorlopig ook nog niet vergeten worden. Ook de screentime wordt onderling gunstiger verdeeld. Daar waar in de vorige delen voornamelijk Willis, Schwarzenegger en Norris niets meer deden dan even in beeld komen, zijn de bijrollen hier prominenter aanwezig. Zo hebben Harrison Ford, Wesley Snipes en Antonio Banderas meer dan genoeg te doen. Sterker nog: Antonio Banderas steelt werkelijk de show. De jonge, onbekende nieuwe toevoegingen aan de cast maken het echter niet waar. Ze krijgen de kans niet om een blijvende indruk op het publiek achter te laten, wat erg jammer is.
Deze review kan ik verder kort houden: als je hem wil zien, weet je dat toch wel. De film doet wat is beloofd: oude rotten in het actievak schieten de bad guys dood terwijl ze mannenhumor met elkaar uitwisselen. Plezier gegarandeerd!
"Omae wa mou shindeiru."
"All we know is... he's called The Stig!"
// Life is not about waiting for the Storm to pass, but about learning to Dance in the Rain. //
De jonkies irriteerde me alleen maar en ik ben dan ook blij dat ze geen grotere rol hebben gekregen om heel eerlijk te zijn.
Voor de rest heeeeeerlijk knallen, heerlijke humor en inderdaad: Banderas is de man of the movie
De ''oude rotten'' hebben veel te weinig screentime en er wordt enorm veel tijd verspild aan het ''nieuwe team'' dat uiteindelijk geen flikker waard blijkt te zijn. In plaats van een leuke actiefilm waarbij klassieke sterren schitteren wordt het een vermoeiende, slome bedoening.
Het is best wel knap, om zo'n concept als dit compleet te verknallen, maar het is Stallone gelukt.
Om te kunnen reageren moet je zijn ingelogd op FOK.nl. Als je nog geen account hebt kun je gratis een FOK!account aanmaken