Ons aller Pim

Benjamin (Dagobert) 12-05-2002 11:51

6 MEI 2002, een datum die velen niet snel zullen vergeten, maar die mij op het eerste gezicht niks zegt. Ik zat die dag al meer dan een week in Canada, het Nederlandse nieuws ging langs me heen en mijn gevoel voor tijd was volledig weg. Ik had het er erg naar mijn zin.
Toen ik die 6e mei thuis kwam bij mijn gastouders in revelstoke zei mn 'vader':
"Do you know mister Fortuun?"
-Yes
"He is shooten"
-Ow my god
Het eerste wat ik deed was het aanzetten van de computer en de vele berichten op de FP lezen. Het was inderdaad waar, Pim was dood.
Ik heb er nooit over getwijfeld dat ik niet op hem zou stemmen. Hij had een paar goede punten, maar enig vertrouwen in de beste man was er bij mij niet. Maar toch was ik die bedroefd.
Binnen onze groep waren er een aantal die zeiden 'blij' te zijn of 'het helemaal niet erg' te vinden. Maar als je het mij vraagt: Moord blijft moord op wie dan ook. Pim was een mens net als iedereen, hij zag dat het anders moest binnen de Nederlandse politiek en durfde dat te zeggen.
Hij stond er met zijn mening en dan wordt die mening zijn dood

Droef.....diep droef....