Glory of the Roman Empire

In Glory of the Roman Empire begin je als bestuurder van een klein stadje. Dit stadje moet je uit zien te breiden tot een van de grote steden in het Romeinse rijk. Bij dit proces komen veel dingen kijken: zo is het bijvoorbeeld zaak om je inwoners tevreden te houden als je wil dat ze omhoog gaan in klasse, wat verscheidene voordelen met zich meebrengt zoals een hogere bevolkingsdichtheid.

Allereerst moet gezegd worden dat Glory of the Roman Empire niet de complexiteit heeft van bijvoorbeeld de Impressions city building serie. Ondanks dat de basiselementen er allemaal wel zijn gaat het net een klein beetje minder diep. De game is echter ook veel toegankelijker geworden door deze keus, je hoeft niet overal constant aan micromanagement te doen; in Glory of the Roman Empire zijn er gewoon momenten waarop je even rustig achterover kunt gaan zitten en kunt genieten van je harde werk.

Dit betekent echter niet dat er niets te doen is; de gameplay van Glory of the Roman Empire biedt behoorlijk wat variatie. De uiteindelijke versie belooft bijvoorbeeld militaire strijd. In de previewversie kon er al gestreden worden tegen ziekte, branden en moest er gewoon letterlijk brood op de plank komen. Dat brood komt er terecht via een vergelijkbaar systeem als we kennen uit bijvoorbeeld de Settlers games. De boer verbouwt graan, dit gaat naar de windmolen om vermalen te worden en de bakker maakt er brood van. Leuk gevonden is in GotRE dat verschillende klasses ook inhaken op verschillende fasen in het productieproces. De laagste klasse neemt al genoegen met meel, de op een na laagste wil brood.

Is een bepaalde grondstof niet te krijgen in jouw gebied maar heb je deze wel nodig dan heb je in GotRE ook de optie om te gaan handelen met andere steden, steden die je overigens in andere missies tijdens de campaign vaak zelf mag gaan runnen. Deze handel voer je in tegenstelling tot in andere games niet door geld te ruilen voor goederen, maar je doet aan ruilhandel. Het kan er dus op neerkomen dat je enorme handelsnetwerken moet opstellen om uiteindelijk op één van de goederen uit te komen dat je nodig hebt. Iets wat Haemimont hier nog aan moet verbeteren voor de uiteindelijke versie is het vaststellen van een maximum van het aantal goederen dat je wil hebben. Op een gegeven moment handelde ik namelijk mijn hout voor ijzererts, prima op zich, maar ik produceerde heel veel handel voor de uitbreiding van mijn stad zodat mijn slaven en masse dit afvoerden naar de handelspost en ik na een tijdje een gigantische bult ijzererts had waar ik niks aan had.

Zoals eerder genoemd is het zaak je burgers tevreden te houden als je wil dat ze toenemen in klasse. Dit doe je niet alleen door het voldoen aan hun behoefte voor verschillende soorten goederen maar ook door bepaalde gebouwen neer te zetten die diensten leveren voor de burgers. Zo moet je hun spirituele gezondheid verzorgen met tempels.

Grafisch ziet de game er best aardig uit, het komt niet in de buurt van het grafische geweld op de E3, maar het ziet er sfeervol uit en de game heeft nog relatief gezonde systeemeisen. Ook de map is behoorlijk aan de maat, iets wat best zorgen baart. De game is namelijk in het begin erg overzichtelijk en je hebt dan ook een goed gevoel van controle, bouw je echter de hele map vol dan is het heel goed voor te stellen dat de game onspeelbaar wordt vanwege onoverzichtelijkheid.