CD: traumahelikopter - I Don't Understand Them At All

dekatophetspek

Garagerock is een genre dat sinds de zestiger jaren al heel wat revivals heeft meegemaakt. Zo zagen we in de zeventiger jaren de opkomst van bands zoals The Ramones, The Nerve, Buzzcocks en vele andere artiesten die duidelijk hun inspiratie haalden uit (obscure) sixtiespunkbandjes. Ook in de daaropvolgende decennia zagen we het muziekgenre steeds weer terugkeren. Waar in de zestiger jaren Den Haag nog de popstad van Nederland werd genoemd had de stad Groningen aan het begin van de negentiger jaren die titel in beslag genomen. Zo hadden we in die tijd bandjes zoals The Beavers, Jabberwocky, The Perverts en The Apemen, die hun muziek geheel in stijl uitbrachten op het toonaangevende platenlabeltje Kogar Records uit Groningen. Laat dat nou ook het label zijn waarop in 2011 'Prey', één van de eerste singletjes van de groep traumahelikopter, verscheen in een oplage van slechts 200 exemplaren. Inmiddels zijn we drie jaar verder en is de groep uit Groningen al aan haar tweede album toe.

traumahelikopter – I Don't Understand Them At All
traumahelikopter – I Don't Understand Them At All

Voor de opname van I Don't Understand Them At All gingen Mark Lada, Daan van Dalen en Roel Merlot naar de Rock'n'Roll Support Studio van Roel Blommers in Eindhoven. Met Blommers en Lada achter de schuiven werden daar een elftal explosieve rockers opgenomen. traumahelikopter kent een bezetting die bestaat uit twee gitaristen en een drummer, die wel weten in welke garage ze de mosterd moeten halen. Wat meteen opvalt bij het opzetten van de plaat is de muzikale groei van de groep. Hoorden we op het vorige album vooral pure rauwe lofi rock-'n-roll, op I Don't Understand Them At All horen we een diverser geluid en durven de mannen zich zelfs te wagen aan ballades zoals 'These Days' en 'Wandering Around'. Maar dat liedje staat pas aan het einde van de plaat en reken maar dat daarvoor het gaspedaal stevig ingetrapt wordt.

I Don't Understand Them At All opent met het vrolijke 'Alone', waarmee meteen de toon voor dit fijne album wordt neergezet. Scheurende gitaren met veel feedback die als een geluidsmuur op je afkomen en die je meteen doen vergeten dat dit gezelschap helemaal geen bassist in haar gelederen heeft. Dit zijn duidelijk mannen die garagerock met de paplepel ingegoten hebben gekregen. Op I Don't Understand Them At All horen we dat traumahelikopter duidelijk een stijgende lijn heeft gevonden - duh! - en dat resulteert in pittige liedjes met een kop en een staart.

Uiteraard jakkert traumahelikopter nog steeds fijn door op rammelende punknummers als 'Last Night I Dreamed I Killed Myself', 'Always Being Followed' en 'Shithole In C', maar daarnaast horen we ook verrassend melodieuze liedjes voorbijkomen als 'Every Time I Close My Eyes', 'I Don't Wanna Spend The Rest Of My Time With You' en 'No Hope'. Bij dat laatstgenoemde liedje doet de groep zelfs wat denken aan de groep Sebadoh. Al met al kunnen we stellen dat traumahelikopter met I Don't Understand Them At All een album heeft gemaakt waarop geen slecht nummer te vinden is en die zeker in veel eindejaarslijstjes terug te vinden zal zijn. Rammelende en ronkende rauwe lofi rock-'n-roll in haar puurste vorm!