Tong's Voetbalverhalen # 300

Mijn allereerste wedstrijd in een groot stadion was in de Vliert. FC Den Bosch - Ajax in 1971. Samen met m'n vader, die een Ajax-sjaaltje voor me had gekocht. Ik had al een hondje dat Cruijffie heette. Moeilijk om die mee het stadion in te krijgen. Stoer en beschut de handen in de zakken van m'n vaders leren jas. Op de Zündapp op weg naar Den Bosch.

Alles zou goed komen. Nulletje of 6 voor Ajax. Ik had toen nog niks met FC Den Bosch. Dat zou snel veranderen. Kroketje voor de wedstrijd bij het restaurant van (Gerrit) Schulte. Ik wist toen nog niet dat het traditie zou worden. Vooral in de rust. Als we van tribune wisselden. De Kwatta repen werden onderin door het hek verkocht. Natuurlijk stonden we achter het doel van de tegenstander. Ik vroeg me bij de eerste aanblik af of het veld ook groter was dan bij N.I.V.O.-Sparta. Helemaal geïmponeerd als klein menneke door het enorme stadion met sintelbaan (Capaciteit bijna dertigduizend). Zelfs een dak boven ons hoofd, mocht het gaan regenen.

Witte shirt met diagonale zwarte balk, tegen witte shirts met rode verticale streep. Weet nog dat ik het contrast mooi vond. Ik zag eindelijk de echte Cruijffie spelen. Mijn Cruijffie blafte eigenlijk meer van zich af. Johan heb ik destijds namelijk amper aan de bal gezien. M'n sjaaltje had ik vlak voor het einde van de wedstrijd al weggemoffeld. Denk niet dat Cruijff ooit een slechtere wedstrijd heeft gespeeld. Pa plaagde me er nog mee. Ajax won met een schamele 0-1 van de uiteindelijke degradant. Later kwam het nog goed tussen mij en FC Den Bosch.

Ik had sinds die wedstrijd drie clubs in m'n hart. NIVO-Sparta, Ajax en FC Den Bosch. We reden met een man of tien iedere twee weken met Bommelse voetbalvrienden naar Den Bosch. Eerst met een zwart-witte vlag op de stang gebonden, later met een blauw-witte. Verzamelen achter de Mavo. Daar woonden Rene en Boudewijn Rensen, en voetbalden we op het basketbalveldje. Vooral René de ultieme FC Den Bosch supporter. Ex-eerste elftal speler van NIVO en al jarenlang wonend in Utrecht. Zou me niks verbazen als ie nog steeds een plakboek van FC Den Bosch bijhoudt. Ik heb Marco van Basten twee keer live gezien in het stadion. De omhaal tegen FC Den Bosch in de Meer, en z'n last minute goal tegen de Duitsers op het EK-88. Perfect getimed dus. Net als San Marco perfect in de lucht hing bij zijn wonderomhaal. Na zijn doelpunt tegen de Duitsers rende ik over de balustrade bovenin het vak, en m'n maat Cees Robbemondt hing onderin de hekken. Dat komt natuurlijk doordat ik aanvaller was bij NIVO en Cees laatste man bij Well. Dan zoek je het hogerop.

Waar ik in een stadion misschien wel het meest van heb genoten is de legendarische hattrick van Willem van der Horst namens Den Bosch tegen Ajax. Ajax speelde met negen internationals. Daarom kan het voetballeven zo mooi zijn. Ache de romantiek maar wil, of kunt, zien nust het grote geld van tegenwoordig. Wat dat betreft zijn we afgelopen week verwend. 48 landen op een WK is natuurlijk bizar. Maar als je zo nu en dan David van Goliath ziet winnen, besef je weer wat een mooie sport het is. Dan maakt het ook niet uit of het Dick verdiend is of niet. Wat dat betreft heeft Oranje in 1988 alle geluk opgesoupeerd. Of zien we straks toch een bondscoach die met een voetbalshirt zijn billen afveegt.

Ik begin vast met duimen.

tong80

Ajax - FC den Bosch 5 december 1971 Cruijff scoort het 5e doelpunt (@WikimediaCommons) Zoek de kleine tong80 op de tribune!