Tong's Voetbalverhalen # 294
FC Volendam is een traditionele Ere-Eerste divisieclub. Ze staan niet voor niets bekend onder de bijnaam "De Heen en Weer." De naam van de veerpond. Die laveerde op het water, zoals FC Volendam tussen deze twee divisies. De laatste jaren zijn ze weer in woelige baren en wateren beland. Misschien wel woeliger dan ooit te voren.
Momenteel spelen ze echter weer in de Eredivisie. Alsof het de normaalste zaak is na alle hectiek en bestuurlijk tumult. Ze bezetten de dertiende plaats. Voor wat het waard is in deze genivelleerde competitie. Slechts drie punten achter de nummer 8 FC Twente en vier punten boven het op de laatste plaats bivakkerende Telstar.
Zondag speelt Volendam uit tegen PSV. In de 27 keer dat deze wedstrijd werd gespeeld wist Volendam nooit te winnen. Wel werd er ooit met 10-0 verloren. Via een Reallifesoap op NPO1 kon heel Nederland drie jaar geleden zien wat normaliter binnenskamers blijft. Maar wat is normaal in Volendam? Teun Föhn kan er een puntje aan zuigen. Het water stond Volendam aan de lippen en boegbeelden moesten vertrekken. Mede door de RVC onder leiding van Jaap Veerman (what's in a name). Die zichzelf daarna tot voorzitter bombardeerde. Zelfs technisch manager Wim Jonk en voorzitter Jan Smit (de zanger) werden slachtoffer van de Volendamse dorpsmentaliteit. In het palingdorp moeten er immers koppen rollen als je boven het maaiveld wordt gesignaleerd. Doe Maar Normaal, dan ben je BZN genoeg.
Er is echter één seizoen dat er nooit twijfel was aan de club, het bestuur of het elftal. Sterker nog, er was uitzicht op Europees voetbal. In het seizoen 1989/1990 werden ze zesde in de Eredivisie. Eric Steltenpoel was één van de betere spelers. Wie kent hem nog ? Drie andere spelers zijn bekender van naam. Alex Pastoor, Frank/Pico Berghuis (de vader van) en Johan Steur (later Feijenoord). Dat waren belangrijke spelers. Zoals ooit de "ontslagen" trainer Wim Jonk, en de ex-Ajacied-en Feijenoorder Keje Molenaar in de Volendamse logboeken met hoofdletters werden vermeld.
Wie er ook belangrijk was dat seizoen, is een Amerikaan. Midvoor Peter Vermes, een immigranten zoon uit Hongarije. In 1956 vluchtten zijn ouders voor de Russische tanks. In 1990 keerde hij terug naar Amerika. Het land waar hij in 1994 voor zou spelen op het WK in hetzelfde land. Op datzelfde WK scoorde "Nederlander" Earnie Stewart de winnende treffer voor Amerika tegen Colombia. Daarna kwam-ie op de cover van Sports Illustrated, het grootste sportblad ter wereld. In deze wedstrijd scoorde de Colombiaanse verdediger Andrés Escobar in eigen doel. Dit doelpunt moest hij met de dood bekopen. Buiten een café werd hij geliquideerd. De Colombiaanse Maffia was al even crimineel als sommige bestuursleden van de toen al corrupte FIFA.
FC Volendam werd dat seizoen zesde. Even opmerkelijk is het feit dat ze in de zes uit-en thuiswedstrijden tegen Ajax, PSV en Feijenoord ongeslagen bleven. Johan Steur ging daarna bij Feijenoord spelen. De naam van Peter Vermes kent in Nederland vrijwel niemand meer. De zoon van Pico Berghuis, Steven, houdt tegenwoordig de familienaam in ere bij Ajax en in het andere Oranje (dat laatste is al weer een tijdje geleden). Geel en rood maakt immers oranje. Gelukkig is hij niet kleurloos. Wel weer een gemakkelijke prooi voor de supporters en analisten. Waarbij de Volendamse analist verrassenderwijs de meest kleurloze is.
En Alex Pastoor? Daar kun je alles van zeggen, behalve dat hij kleurloos is. Zijn open sollicitaties voor het Bondscoachschap en/of de vacante trainersfunctie bij Ajax baarden laatst opzien. Dat is wel zo fijn in een tijd dat er gesnakt wordt naar trainers zonder blad voor de mond. Misschien Ron Jans als assistent. Zit er gelijk weer muziek in de tent (Velvet Underground, Sonic Youth, Dream Syndicate, Pixies). Maar dan moet hij niet gaan rappen.
tong80
Op zondag 10 december 1989 wint FC Volendam met 2-0 van Feyenoord. Doelpuntenmakers zijn Winand van Loon en Alex Pastoor.
